در حریم عشق

 گشته وارد کربلا ، زینب حزین         
با دو چشمان تر ، با دل غمگین
آخ و اویلا ، آمد اربعین       
صد و اویلا ، آمد اربعین

آمد از شام غم ، زینب مضطر      
تا بگیرد در بغل ، قبر برادر   
آخ و اویلا ، آمد اربعین      
 صد و اویلا ، آمد اربعین

آمد از شام غم ، عابد بیمار         
بر قـبر پدر ، با تن تبــدار
آخ و اویلا ، آمد اربعین       
صد و اویلا ، آمد اربعین

آمد از شام غم ، عروس ناشاد     
تا بگیرد در بغل ، مرقد داماد
آخ و اویلا ، آمد اربعین       
صد و اویلا ، آمد اربعین

آمد از شام غم ، لیلای مضطر      
تا بگیرد در بغل ، مرقد اکبر
آخ و اویلا ، آمد اربعین      
صد و اویلا ، آمد اربعین

 نوحه حریم شاه دین آمده با شور و شین

حریم شاه دین آمده با شور شین 
به دشت کربلا بر سر قبر حسین
شیون بپا شد واویلا
وقت عزا شد واویلا
از نو عزا شد
بیامد بر سر قبر شهنشاه دین                       
 به افغان و عزا زینب زار و حزین
بگفتا دیده ام ماستم از مشرکین                 
زجا بر خیز و اطفال یتیمت ببین
از شام پرکین واویلا
روز اربعین واویلا
با قلبی حزین 
چو آمد عابدین بر سر قبر پدر                       
پریشان حال و خونین دل و خونین جگر
بگفتا دیده ایم ما ستم از اشقیا                
 سرت در تشت زر بر لبت چوب جفا
 از شام پرکین واویلا
 روز اربعین و اویلا
با قلبی حزین
بیامد بر سر قبرعلی اکبرش                       
 به زاری و فغان مادر غم پرورش
بگفتا ای جوان حجله شادی چه شد           
 به حجله رفتن و بزم دامادی چه شد
روز اربعین واویلا
با دل غمگین واویلا
لیلای حزین

 زينب از شام وارد كربلا شد

زينب از شام وارد كربلا شد
شيعه به روز اربعين با دل پر درد و غمين
اسيران چون ز شام آزاد گشتند
از اين اندوه و غم دلشاد گشتند
يزيد بي حيا يعني حيا كرد
بشير را هم بر ايشان رهنما كرد
به امر زاده ي آن زشت آيين
بياوردند محمل هاي زرين
چو زينب ديد محمل هاي زربفت
ز دل آهي كشيد و زد به سر دست
ز بخت خويشتن زينب بر آشفت
به آه و ناله و زاري چنين گفت
كسي كه شش برادر كشته ديده
جواناني به خون آغشته ديده
هنوز از خون بود تر آستينم
چه سان در محمل زرين نشينم
گر اين زينت بود بهر دل ما
سيه پوشيد يكسر محمل ما
كه ما جمله زنان مستمنديم
سيه بخت و سيه پوشي پسنديم
سيه كردند محمل با علم را
به محمل بر نشاند اهل حرم را
نظر انداخت زينب از چپ و راست
كه اي ياران حسين من نپيداست
 چو با ما نيست باباي سكينه
چه اين جا و چه شام و چه مدينه
جوانان بني هاشم كجاييد
كه ما را زين سفر ياري نماييد
خوشا روزي كه بار اين جا گشوديم
در اين جه منزل و ماوا نموديم
همه رعنا جوانان زنده بودند
همه فرخ رخ و فرخنده بودند
در اين جا خيمه و خرگاه به پا شد
در اين جا عشرت قاسم عزا شد
بيامد بر سر قبر برادر
بگفتا زينب محزون و مضطر
كه اي پشت و پناه و يار زينب
انيس و مونس شب هاي رينب
بريدي از چه بر ما آشنايي
چرا اي شه ز ما كردي جدايي
من از روز ازل اي شا ه ابرار
از ين درد و بلا بودم خبردار
كه اهل كوفه مهمانت نمايند
گلوي تشنه قربانت نمايند
تو ماندي كربلا با نعش اكبر
بود همراه ما ليلاي مضطر
چنين روي نبود هرگز گمانم
كه تو كشته شوي من زنده مانم
كجا رفتند آن رعنا جوانان
كجا رفتند آن پاكيزه جانان

واحد اربعین حسینی

از مرحوم غلامرضا اصلاح پذیر

شیعیان گشته عیان ماتم سالار شهیدان                

همه زن های ستم دیده و گریان و پریشان

برسیدند به روی قبرجوانان و عزیزان                                      

شکوه ها داشت به قبر شه دین زینب نالان

گفت زینب به سر قبر حسین با دلی سوزان       

ای برادر بنگر بی کسي حال اسیران

کن  ترحم تو به اطفال یتیمت شده نالان                                     

در خرابه ز فراق تو رقیه بسپرد جان

گفت کی جان برادر چه بگویم که چه دیدم 

نوجوانان همه بی غسل و کفن بود که دیدم

در ازل قسمت ما جور  و ستم بود که رسیدیم  

سر تو بر سر نی بود که شماتت بشنیدم

گفت آن عهد كه بستیم ز ازل جمله ادا شد    

 سهم تو شد شهدا و قسمت من شام بلا شد

ام لیلا ز غم اکبر ناکام به فغان شد                       

این همه جور و جفا روز ازل قسمت ما شد

از گلستان جهان رفت علی اکبر ناکام                  

ام لیلا شده حیران و سیه روز و پریشان

حال از شام بلا آمده با دیده گریان                          

به سر قبر جوانش بکند ناله و افغان

همه در ماتم قاسم شده ایم زار و پریشان  

نو عروسش به فغان آمده با دیده گریان

ای پسر عم چه کنم من ز فراق تو به دوران 

هیچ داماد به غیر از تو نشد  زار و پريشان